Zuid-Afrika : Richtersveld National Park

In 1991 werd het Richtersveld National Park gesticht om een groot stuk land te beschermen. Het aantal bezoekers dat per keer wordt toegelaten in het park is beperkt. Er werd een overeenkomst afgesloten met het inheemse Nama-volk, waarin stond dat het park hun eigendom zou blijven.

Optrekkende mist

Ondanks het feit dat het hier slechts één keer per jaar flink regent, leeft er in het Richtersveld National Park heel wat flora. De planten ontlenen hun vocht aan de mist die ’s morgens in alle vroegte vanuit de Atlantische Oceaan het land intrekt.

Aan de ene kant zorgt dit voor enige verkoeling die in het national park overdag ver te zoeken is. Vooral in het hartje van de zomer is een safari door het park 's middags niet te doen. Aan de andere kant levert de optrekkende mist die door de valleien heen vloeit een mooi schouwspel op.

Halfmens
 
De ‘halfmens’ is een zeer bijzondere verschijning in het Richtersveld. Deze plant heeft zijn naam niet zomaar gekregen. Hij lijkt op een soort menselijk gestalte met kleine bloemen die uit slurfachtige armen groeien. De halfmens groeit in kleine groepjes op rotswanden. Ook de imposante kokerboom met z’n uitgebreide stelsel van takken is hier een bijzondere verfraaiing van het landschap. In het centrale gedeelte van het gebied vind je de dollarplant  met bladeren die lijken op munten.

Een groot aantal vogelsoorten vliegen door de diepe valleien van het Richtersveld. In totaal zijn het meer dan 150 soorten, waaronder de bonte ijsvogel, spoorvleugelgans, Namakwa-zandhoen en de visarend.

De droge half-woestijn is niet geschikt voor grote zoogdieren, maar voor reptielen des te meer. Maar liefst 25 soorten slangen staan geregistreerd. Een ontmoeting met een baviaan, klipspringer of steenbok is wel waarschijnlijk. Zeldzamer is de bergzebra die ook in dit gebied kan rekenen op bescherming.

Per 4WD

Je kunt het ruige landschap van het Richtersveld National Park doorkruisen met een 4WD jeep, maar te voet is de uitdaging waarschijnlijk een stuk groter. Zorg in alle gevallen dat je niet van de paden afraakt, want dat wordt terecht gezien als een overtreding. De woestijn is namelijk erg kwetsbaar. De ‘natuurlijke’ paden zijn vaak gevormd door vroegere goudzoekers die hier in de jaren ’20 hun geluk kwamen beproeven.

Voor ervaren hikers of getrainde klimmers zijn er meerdaagse trektochten over de Vandersterberg. Deze 1400 meter hoge berg is het hoogste punt van het park.  De Oranjerivier in het noorden van het Richtersveld zorgt voor heel wat recreatieverkeer. Je kunt er prachtige kanotochten maken of gewoon even ontsnappen aan de woestijnhitte.  

De meest gebruikelijke route om per auto het Richtersveld National Park te bereiken is rijdend over de N7 via Springbok, richting Alexander Bay. Vanaf daar rijd je over een onverharde weg, maar kun je genieten van een prachtig uitzicht op de Oranjerivier. Vervolgens volg je de bewegwijzering richting Reuning. Uiteindelijk zal de ‘South African National Parks’ vlag je verwelkomen.