Zuid-Afrika : Soweto Gospel Choir

Een paar maanden geleden kon je op Zuid-Afrika.nl kaarten winnen voor het Soweto Gospel Choir. Ze deden slechts enkele optredens in Amsterdam. Ik was er niet bij en daar baalde ik van! Ik had dit wereldberoemde  koor graag met eigen ogen willen aanschouwen.

Maar ik vind het niet erg meer dat ik er niet bij was in Carré. Afgelopen weekend heb ik namelijk kennis gemaakt met het fenomeen Soweto Gospel Choir in de botanische tuin van Kaapstad. Gewapend met picknickmand en –kleed beklom ik de groene heuvel die dienst doet als concerthal. Met mijn voeten in het gras en omringd door bergen, raakte ik volledig in de ban van deze groep zangers en zangeressen.

Zodra het koor in hun kleurrijke gewaden het podium opstapten kwamen de fans vanaf de heuvel naar voren gestormd. De eerste noten werden overstemd door gejuich, gejoel en geklap. De rest van het concert was de uitzinnige menigte alleen nog stil te krijgen voor de adembenemende solo’s.

Als een echt Zuid-Afrikaans koor zingen ze in vier verschillende talen: Sotho, Zulu, Xhosa en Engels. Vooraan bij het podium kon ik de helft van de nummers niet horen omdat de mensen om me heen zo gepassioneerd mee zongen. Nog nooit heb ik bij een concert zo’n grote chemie gevoeld tussen fan en artiest als hier. De energie die van het podium afspatte was besmettelijk!

Weken eerder stond ik op dezelfde plek te juichen bij het concert van zangeres Lira. Zij kreeg alle picknickende mensen aan het dansen. Ze merkte op hoe mooi het tafereel was dat dat opleverde: jong en oud, zwart en wit, zij aan zij. Blij riep ze: “that’s why they call us a rainbownation, because we’re beautiful like that”.

Net zo’n prachtig tafereel leverde het Soweto Gospel Choir op. Families, studenten en toeristen in alle kleuren van de regenboog waren allemaal betoverd door dit koor. Het was een tafereel dat 25 jaar geleden ondenkbaar was geweest.

Lichtelijk buiten adem kondigde het koor het einde van hun concert aan. Eén van de laatste zinnen die ze zongen was: “this little land of mine, I’m gonna let it shine”. En dat is precies wat ze doen. Wat een geluk dat ik er bij kon zijn.

Josephine