Zuid-Afrika :

Dit soort dagen zijn heerlijk om lekker in de tuin bezig te zijn. Toen we hier een jaar woonde hebben we vijf wilde vijgenbomen in de tuin geplant. Deze bomen zijn volgens het tuincentrum goed bestand tegen wind én verzekerden ze ons, ze groeien lekker snel. Nou dat was niks te veel gezegd. In krap een jaar tijd groeiden de bomen van een hoogte van 1,20m naar 2,50m. Wij vonden het prachtig!! Blijkt dat het wortelstelsel in staat is de fundering van een compleet huis kapot te maken. Onze buurman, wiens huis amper 1,50m. vanaf de bomen staat kwam ongerust infomeren of we alsjeblieft wilden overwegen de bomen te verwijderen. Als goede buur hebben we natuurlijk gehoor gegeven aan z’n verzoek. We hebben hulptroepen ingehuurd maar die kwamen naar goed Afrikaans gebruik anderhalve dag later dan afgesproken. Jan was zelf maar aan de slag gegaan en heeft de bomen verwijderd. De wortels zaten inderdaad al onder de tuinmuur(!). Inmiddels heeft hij de tuin helemaal gerestyled. We hebben nu onze eigen citroenboom, Franchi Pani en Bottlebrush. Het ziet er echt heel mooi uit. 

Als we op een dag een wandeling maken valt het oog op twee prachtige grote stenen die daar zomaar langs de kant van de weg liggen. Jan: “Die zouden toch wel heel mooi zijn in de tuin. Je kunt ze als bankje gebruiken”. Eenmaal terug thuis gaan we aan het meten en we zien het helemaal voor ons die twee grote stenen zouden de tuin helemaal ‘af’ maken.
Hemelsbreed liggen ze maar zo’n 100m van ons huis maar hoe vervoer je die stenen? De grootste is toch zo’n 1,50m lang! Dat is met mankracht en een kruiwagen absoluut geen haalbare kaart.
Als er op een mooie dag een grote bulldozer verschijnt voor wat bouwactiviteiten verderop in de straat ziet Jan z’n kans schoon. Hij maakt een vriendelijk praatje en de bestuurder, die blijkt best bereid om in z’n middagpauze de stenen even bij ons af te leveren. We zijn er blij mee. Om helemaal zeker te zijn dat ze door ons tuinhek kunnen, gaat Jan nog even met de rolmaat checken.
Bij de stenen aangekomen treft hij ook de eigenaar van het stuk grond daarachter en vertelt enthousiast dat hij transport geregeld heeft voor de twee grote keien. Zegt die man: “Dat zijn mijn stenen!! Die heb ik speciaal voor mijn tuin besteld!!” Pom, pom,pom....nog een geluk dat hij die man trof anders had hij de stenen zomaar gejat!! Sta je zomaar opeens te boek als de keiendief van het dorp!

Wat nou, een krik gebruiken om de band te wisselen!

Zuid-Afrikaanse zegswijze:
Dit is maar die oortjies van sie seekoei --> Dit is maar het topje van de ijsberg