Zuid-Afrika : Recensie Lichthart

Door Josephine Meijer

De roman Lichthart van Eva Posthuma De Boer draait om de dertiger Liv, en de zestigplusser Naut. De twee zijn op een voor Liv totaal onverwachte manier met elkaar verbonden. Op de dag dat Liv naar Zuid-Afrika vertrekt komt haar wereld op zijn kop te staan.

Ze verblijft op een bewaakte compound, waar een Nederlandse arts haar bang maakt met verhalen over de criminele zwarte bevolking van Zuid-Afrika. Al na twee dagen is Liv doodsbang voor de zwarte tuinman, en voelt ze zich kwetsbaar en bang in het lege huis waar de muren op haar afkomen. Na een onsuccesvol autoritje door de straten van Johannesburg, krijgt ze een, zwarte, privéchauffeur.

De lezer krijgt samen met Liv meer van Zuid-Afrika te zien wanneer zij met haar chauffeur Sbu naar een dorpje in KwaZulu-Natal afreist. Hij is helaas één van de weinige sympathieke zwarte mannen die Posthuma De Boer ten tonele brengt. Tijdens haar verblijf in KwaZulu-Natal ziet ze meer van de genuanceerde Zuid-Afrikaanse werkelijkheid.

Posthuma De Boer, die voor haar boek zelf afreisde naar Zuid-Afrika, roept mooie beelden op van het land. Ze voert je mee door natuur en naar de kleine hutjes van de lokale bevolking. Jammer is het dat ze soms te makkelijk meegaat in de heersende negatieve ideeën over criminaliteit en armoede onder de zwarte bevolking.

Desondanks is Lichthart een meeslepende roman waarin verschillende, invoelbare emoties aan bod komen. Het boek wisselt vloeiend tussen het verhaal van Liv in Zuid-Afrika en Naut in Nederland. De twee verhaallijnen worden vervlochten tot één waardoor het boek blijft boeien tot de laatste letters.

Lichthart, Eva Posthuma de Boer. Uitgeverij: Nieuw Amsterdam.